PARAMARIBO – Zestig procent van de Nederlandstalige bedrijven die hun callcenter in een lagelonenland willen vestigen, kiest voor Suriname. Dat blijkt uit een onderzoek van de ‘Offshore Callcenter Monitor’ bij 150 managers. Daarmee eindigt ons land op de eerste plaats, gevolgd door Turkije (27% van de ondervraagden) en Zuid-Afrika (13%).
De belangrijkste reden die de managers opgaven om callcenters naar lagelonenlanden te verhuizen, is vanzelfsprekend de enorme kostenbesparing. Zo verdient een gemiddelde telefoonoperator in Paramaribo drie euro per uur, terwijl operatoren in Europa tot tien maal zoveel verdienen. Ook bedrijven die te klein zijn om op eigen financiële krachten een callcenter uit te bouwen, wijken uit naar aanbieders in lagelonenlanden.
Ons land vestigt al lange zijn hoop op offshore callcenters om werkloosheid aan te pakken. Zo verspreidde de politieke partij HPP-plus in april 2005 de studie “Call Centers – een gouden kans voor Suriname” onder honderd gezagsdragers, zoals alle assembleeleden, president Ronald Venetiaan (NPS) en DNA-voorzitter Paul Somohardjo (PL). Niet veel later, in oktober 2005, opende callcenter Nobli in Paramaribo.
Toch houdt het verplaatsen van de callcenters naar lagelonenlanden ook risico’s in. Dat beweert Egbert Jan Van Bel, die een boek schreef over de steeds slechtere dienstverlening van Nederlandse en Belgische bedrijven. “Telefonisten in offshore-landen kunnen uiteraard evengoed een telefoon opnemen en advies geven als een Belg, maar voor de Belgische klant werkt het bevreemdend wanneer een buitenlander ineens optreedt als spreekbuis van een bedrijf waarmee hij soms al generaties lang een band mee heeft”, vertelt Van Bel in het Belgische tijdschrift ‘Humo’.
Callcenters in Suriname zorgen er dan ook voor dat de Europese klant niet zou merken dat de telefoon eigenlijk in Suriname wordt opgenomen. Zo krijgen werknemers van ‘Nedbound Contactcenters’ trainingen om typisch Surinaamse stopwoorden uit hun taalgebruik te zuiveren.
Heel verrassend is de tweede plaats van Turkije. “In die callcenters werken vooral Turken die lange tijd in Nederland of België hebben gewoond en later naar Turkije zijn teruggekeerd. Hun Nederlands is perfect”, weet Karin De Ruyter, economisch journaliste bij het Belgische dagblad ‘De Standaard’. Zuid-Afrika doet het ten slotte minder goed dan verwacht omdat men er weinig tot geen kennis heeft over België en Nederland.-.
1 Reactie
4 augustus, 2008 at 20:09
Geachte,
Mijn naam is Maarten De Cuypere, laatstejaarsstudent handelsingnieur in Brussel. Momenteel werk ik aan mijn thesis met als onderwerp call centers.
Ik las met grote belangstelling uw artikel en vroeg me af hoe ik uw bronnen zou kunnen raadplegen (Offshore Callcenter Monitor o.a).
Alvast bedankt!
Maarten