oliepalmplantages bedreigen het regenwoud
Een hoopgevend bericht, begin deze week op de website van MO*. Het is namelijk al lang geen geheim meer dat Zuid-Amerika en de Cariben zwaar getroffen worden door houtkap en de kwalijke gevolgen daarvan. Ook Suriname werd al meermaals geconfronteerd met wateroverlast, zowel in de stad als in het binnenland. Maar het continent wil nu zijn leven beteren.
“De voornaamste oorzaak van de ontbossing is de aanlag van eindeloze akkers waarop enkele heel sucessvolle landbouwgewassen worden geteeld, soja voorop. Dat fenomeen was in de jaren negentig nog niet zo uitgesproken”, schrijft MO*. Gelukkig gaat het, alweer volgens het bericht in MO*, de goede kant uit met het regeringsbeleid van verschillende landen die erg getroffen zijn door ontbossing, Brazilië voorop.
Een ander verhaal is de massale cultivatie van oliepalmen. De olie uit die planten wordt gebruikt om biologische brandstoffen aan te maken, bijvoorbeeld als brandstof voor wagens. De milieuvriendelijkheid en effectiviteit van palmolie staat echter al ter discussie. Zo resulteert de massale cultivatie van oliepalmen niet alleen in ontbossing, ze zorgt er ook voor dat er minder voedselgewassen gecultiveerd worden, waardoor op zijn beurt de voedselprijzen stijgen.
Ook in Suriname verhit palmolie de gemoederen. Het Chinese bedrijf China Zhong Heng Tai (CZHT) wil een palmolieproject beginnen in Patamacca, Marowijne. En daar gaan vele Surinamers niet mee akkoord. De betogingen waren zo succesvol dat de Surinaamse overheid nu misschien tegen een rechtszaak aankijkt. Maar ook in Victoria (Brokopondo) liggen plannen voor oliepalmplantages op tafel.
Nochtans schenken andere instanties, zoals de Wereldbank, andere en meer duurzame alternatieven aan Suriname, dat twintig beschermde natuurgebieden rijk is. Zo zou Suriname zijn lange traditie van natuurbeheer kunnen voortzetten, waarvoor voornamelijk Stinasu en het WWF verantwoordelijk zijn.
Ondertussen tikt de klok voort… (zie rechts onderaan-> forest lost)
