Een jonge Santhoki in 1990, toen nog hoofd van de landelijke recherche

Wie honger heeft naar nog meer documentaires over Suriname, verwijs ik naar het archief van Holland Doc. Holland Doc is het multimediale platform voor de documentaires van de NPO.

Het archief van Holland Doc huisvest documentaires over de coup, de Decembermoorden, het proces naar de onafhankelijkheid van Suriname… Mijn favoriet is evenwel de documentaire ‘Het Pakket - Hoe Suriname het hoofd boven water houdt’ uit 1990. Ten eerste is het verbazend dat de economische problemen in 1990 en nu - bijna twintig jaar later - niet zo gek veel van elkaar verschillen.
Het leukste aan de documentaire is echter een interview met een nog jonge (en magere) Santhoki, de huidige minister van Justitie en Politie van Suriname. (spoel door naar 39:06)

‘Defending the Secret Slave State’ is alweer een prachtige documentaire van ‘Journeyman Pictures‘, de televisiemakers die eerder al een documentaire maakten over illegale houtkap in Suriname.

In deze documentaire uit 1998 - toen Wijdenbosch nog president van Suriname was - tonen de televisiemakers hoe Bouterse samen met Indonesische multinationals het leefgebied van de Saramaccaners wou exploiteren. Hoewel de documentaire al tien jaar oud is, blijven de problemen die in de documentaire aan bod komen razend actueel.

Bekijk de documentaire hier.

Oude en nieuwe beelden van Paramaribo, op de tonen van “Mi lobi joe, mi swit’ Paramaribo”. Ik weet niet wie precies het lied zingt, maar het gefluit doet me denken aan Max Woiski of Eddy Snijders. Iemand die het weet?

Ik ben een fan van het Surinaamse opinieblad ‘Parbode’. Het is dan ook schitterend dat het blad een website heeft waarop verschillende artikels - na registratie- te lezen zijn, zodat ik ook vanuit België op de hoogte blijf van wat er leeft in de Surinaamse gemeenschap. Toen ik enkele weken geleden een nieuwe lading artikels las, schrok ik echter. Gelukkig is Parbode een opinieblad, dus niets houdt me tegen om ook even mijn opinie over een bepaald artikel op de wereld los te laten…Het artikel waarover ik het heb, heet “pootje baden: Santigron“. Het werd geschreven door Jaap Hoogendam. Hoogendam is een Amsterdams zakenman, die niet alleen Parbode uitgeeft, maar ook de eigenaar is van het café-restaurant ‘De Ponteneur‘ in Amsterdam en van enkele hotels in Polen. Hij is ten slotte ook actief op de beurs en financierde de oprichting van een uitzendbureau.

In zijn artikel beschrijft Hoogendam een uitstap naar het marrondorp Santigron. Ik citeer enkele passages uit zijn artikel:

“Misschien is voor een toerist de hele reis naar Santigron af te raden, want echt welkom ben je er niet. Loop je het dorp in, dan komt iemand entree heffen, SRD 10 per persoon. Dan loopt er een zogenaamde gids met je mee. Als je blank bent, maar gewoon in Paramaribo woont en werkt, dan kan je dat wel zeggen, maar het helpt niet. Blank is hetzelfde als toerist, dus het wordt dokken.”“Dan neemt een zelfbenoemde gids je mee naar de kapitein, die een ritueel meespeelt, want het is natuurlijk niet echt belangrijk, op de centen na dan.”“Veel bewoners stinken naar drank.”
“Verderop zit een jonge Marron, die bij Milieubeheer in de stad werkt, bier te drinken en op te scheppen dat hij al zes kinderen heeft en dat een vrouw zo snel mogelijk zwanger moet worden. Zo snel verandert een cultuur nou ook weer niet.”

Het verhaal van Hoogendam - die nochtans antropoloog van opleiding is - laat mij met een wrange nasmaak zitten. Zo werden de rituelen van Marrons zonder enige argumentatie als onbenullig afgeschilderd. “De kapitein speelt een ritueel met je, maar dat is uiteraard alleen maar voor het geld”, meent Hoogendam. Dat de Marrongemeenschap in Suriname oeroude gebruiken rijk is die zelfs in Afrika niet meer gekend zijn, vergeet de auteur even. Dat Santigron dicht bij Paramaribo ligt en dus meer onderhevig is aan de invloed van de stad, doet niets af van het belang van dergelijke rituelen voor de Marrons.
Is het feit dat elke bevolkingsgroep in Suriname over zijn eigen rituelen beschikt trouwens niet net dat wat Suriname zo mooi maakt? Zulke dingen moet Suriname koesteren. Geen enkele andere bevolkingsgroep heeft het recht om zijn gebruiken of rituelen beter te vinden dan de gebruiken van andere bevolkingsgroepen.

Het verhaal gaat nog verder. Zo is de gids in het dorp slechts een zogenaamde gids. Waarom dat zo zou zijn, wordt niet vermeld. Omdat het ’slechts’ een inwoner van Santigron is?
Bovendien suggereert de auteur dat dronkenschap en vrouwonvriendelijk gedrag onlosmakelijk horen bij de Marroncultuur. Alsof wangedrag meer voorkomt bij Marrons dan in om het even welke gemeenschap, laat staan dat de Marroncultuur dergelijk gedrag aanmoedigt.

Gelukkig heeft de auteur een pasklare oplossing klaar: hij suggereert impliciet dat de Marrons hun cultuur maar moeten opgeven, of ze op zijn minst moeten moderniseren. Omdat je niet tegelijk én Marron én beschaafd kunt zijn?!?

De grootste tekortkoming van het artikel is dat het niet op zoek gaat naar de oorzaken van het probleem. Waarom moeten de inwoners van Santigron SRD 10 vragen aan elke toerist die hun dorp komt bezoeken? Zou het niet kunnen dat de economische uitzichtloosheid en de structurele verwaarlozing van de Inheemse en Marrongemeenschappen ertoe geleid hebben dat dorpen als Santigron dat geld broodnodig hebben om te overleven? Of is het dan normaal dat een dorp dat even buiten Paramaribo ligt nog niet lang over elektriciteit van de EBS beschikt? Is het normaal dat de Marrongemeenschap nog steeds moet strijden voor zijn grondrechten? Is het normaal dat Marrons en Inheemsen oververtegenwoordigd zijn in de werkloosheidscijfers? Is het normaal dat de Raad voor de Ontwikkeling van het Binnenland (ROB), die in 1992 werd opgericht om de gebieden van Inheemsen en Marrons in Suriname vast te leggen, tot op heden niets heeft verricht?

Dat een Nederlander een bezoek aan Santigron afraadt omdat elke bezoeker er tien Surinaamse dollar (2,28 euro) moet betalen, verbaast me als Belg dan weer minder. Zo snel verandert een cultuur nou ook weer niet…

Wie in ons koude kikkerlandje een culinair stukje Suriname wil proeven, kan hier een gratis kookboek downloaden waarin vele recepten voor Surinaamse schotels staan.

Paramaribo - NDP-leider Desi Bouterse heeft gisteravond de proclamatie van ‘het mammoetblok’ aangekondigd. In die politieke samenwerking, die rond 1 juli een feit moet zijn, participeren KTPI, BVD, DA, Pendawa Lima, A1, DNP-2000, PALU en de NDP. Op een nader te bepalen datum wordt de eerste megameeting gehouden. Het mammoetblok maakt zich volgens Bouterse op voor een nieuwe politiek om “de ellende in het land uit te bannen”.

“Deze groepering gaat niet slechts voor machtwisseling, maar de gedachte achter deze bundeling is om een baken te vormen in de problemen waarmee het volk te kampen heeft.” De samenwerking zal ook de basis zijn voor jonge vaandeldragers om door te gaan om een samenleving tot stand te brengen waar het goed vertoeven is.

Bouterse praat over een nieuwe droom. Dit in tegenstelling tot wat de oude politiek – naar zijn zeggen de creator van problemen – steeds weer belooft. Hij blijft stilstaan bij de huidige politiekvoering die op basis van etniciteit zou geschieden, en waarmee de constellatie regelrecht afstevent op een catastrofe voor de samenleving.

De nieuwe combinatie zal een duidelijke opdracht moeten formuleren over wat er in het land moet gebeuren. Bouterse zegt dat die droom alleen kan worden verwezenlijkt als de gehele samenleving in eenheid haar schouders onder het werk zet. Het volk moet gaan beseffen dat het gaat om een gezamenlijke verantwoordelijkheid om dit land op te bouwen. Zo ziet Bouterse Suriname als de ‘rijstschuur’ van de wereld.

bron

Boze Surinamers gaan binnenkort op Schiphol demonstreren tegen de 100-procentscontrole. Dat is onlangs besloten op een protestbijeenkomst van het comité ‘Stop de vernedering op Schiphol’, dat al eerder demonstreerde in Den Haag.

Glenn Codfried spreekt de actievergadering toe. Foto: Sam Jones Productions

Comité-voorzitter Glenn Codfried zegt op de actievergadering dat de klachten de afgelopen maanden alleen maar zijn toegenomen. De aanwezigen kunnen vaak uit eigen ervaring over de ‘onmenselijke’ behandeling op Schiphol. De fouillering en lichamelijke onderzoeken worden als vernederend ervaren. Een vrouw zat een week onschuldig in de cel: “Ik heb er hoge bloeddruk van gekregen, ik kan niet meer fulltime werken.”

“Ze vinden dat hij te vaak naar Suriname gaat”, vertelt een ander over haar vriend, die ook onschuldig is vastgehouden. Een bekende van hem had ooit wel bolletjes geslikt, waardoor hij kennelijk ook als verdachte werd aangemerkt. Codfried kent nog veel meer verhalen. “De mensen vinden dat het steeds racistischer wordt. Steeds meer mensen zijn bang om af te reizen naar Suriname.”

Het comité gaat op plekken demonstreren waar ‘Nederland gevoelig voor is’. Schiphol is daarbij een optie: “Als mensen daar vernederd worden, dan moet je die actie ook daar voeren.” Een mogelijkheid die wordt overwogen is om de passagiers op te roepen om na de landing twee uur in het toestel te blijven zitten voor ze uitstappen. “Als iemand een week in een cel moet zitten terwijl ze niks had, dan is het je plicht als Surinamer om mee te doen aan die actie.” Codfried hoopt op de medewerking van de luchtvaartmaatschappijen, die ook hinder ondervinden van de controles.

Sam Jones in gesprek met Glenn Codfried (5′01”)

bron

Braziliaanse onderzoekers zijn mogelijk op het op twee na grootste olieveld ter wereld gestuit. In de bodem van de Atlantische Oceaan, buiten Rio de Janeiro, zou een olieveld liggen met een omvang van zo’n 33 miljard vaten. Dat heeft het hoofd van het Braziliaanse olie-agentschap maandag gezegd.

Aandelen van het Braziliaanse staatsoliebedrijf Petrobras schoten omhoog, maar toen bekend werd dat er niets zeker is, daalden de koersen weer wat.

In februari kondigde Petrobras al de vondst aan van een groot gasveld, ‘Jupiter’ genaamd. De voorraden van Brazilië bieden het land mogelijkheden om een grote olie- en gasexporteur te worden en lid te worden van de OPEC.

bron

PARAMARIBO - De zuiverende werking van tropisch regenwoud is veel groter dan tot nu toe werd aangenomen. Wetenschappers maten boven het Surinaams regenwoud een verrassend hoge concentratie hydroxyl. Die stof is cruciaal voor de afbraak van veel gassen in de atmosfeer, waaronder broeikasgassen.

De onderzoekers hebben de metingen gedaan vanuit een vliegtuig boven het regenwoud. Een van de wetenschappers die bij het onderzoek betrokken waren, is Laurens Ganzeveld. Hij is docent aardwetenschappen en klimaatverandering aan de Wageningen Universiteit. “De metingen duiden erop dat de chemische processen zorgen voor een veel betere afbraak van allerlei gassen in de atmosfeer dan we altijd gedacht hebben.”

Door de chemische processen wordt de stof hydroxyl gevormd, die zorgt voor de afbraak van schadelijke stoffen zoals metaan, zwavel, koolstofverbindingen en verontreinigingen. “Hydroxyl is bepalend voor klimaatverandering omdat het bepaalt hoe snel schadelijke stoffen uit de atmosfeer worden verwijderd.”

Volgens Ganzeveld is er nu meer kennis opgedaan over de werking van de atmosfeer boven tropisch bos. Daardoor kan beter worden bepaald wat de gevolgen zijn van de snelle ontbossing in tropische gebieden. Bekend was al dat dit bijdraagt aan de klimaatverandering, maar de complexe effecten maken het moeilijk dat goed in te schatten.

Biobrandstof

De uitkomst van het onderzoek betekent dat de aanplant van sojabonen en palmolieplantages voor biobrandtsoffen meer invloed heeft op het klimaat dan werd gedacht. De modellen die de invloed berekenen moeten nu daarop aangepast worden. “Onze modellen waren blijkbaar niet goed afgestemd op het afbreken van de vervuiling.”

Het onderzoek is in Suriname gehouden, omdat er ‘goede ervaringen waren met de Surinaamse onderzoeksgemeenschap’. In Brazilië waren er logistieke problemen en de omstandigheden in Suriname zijn vergelijkbaar met die verder in het tropisch regenwoud. Overigens is er in Brazilië al volop belangstelling voor het Wageningse onderzoek.

bron