Verenigde Staten publiceren mensenrechtenrapport Suriname

The State Department, het Amerikaans ministerie van Buitenlandse Zaken, publiceerde eergisteren 11 maart zijn jaarlijkse mensenrechtenrapport over Suriname. Het rapport bevat zowel positieve opmerkingen als scherpe kritiek.

Vrijheid van meningsuiting, vrijheid van geloof en politiediensten die zich aan de wet houden zijn enkele van de positieve opmerkingen.

De gevangenis van Santo Boma in Suriname.

De moeilijk toegang die de pers heeft tot bepaalde overheidsinformatie waaruit eventueel corruptie zou kunnen blijken, is dan weer een punt waarop The State Department scherpe kritiek heeft. “Het is een veelgehoorde klacht onder journalisten”, schrijft het rapport. Zelfcensuur onder Surinaamse media blijft ook een probleem.

 

De zwarte bladzijden van Suriname

De geschiedenisboeken van Suriname bevatten - zoals de geschiedenisboeken van elk land - enkele zwarte bladzijden. Passages die zo verschrikkelijk zijn dat de betrokkenen van toen ze zo snel mogelijk wilden vergeten of verbergen, maar die wij moeten onthouden, opdat ze nooit vergeten zouden worden.

Bekende zwarte bladzijden in de geschiedenis van Suriname zijn de Decembermoorden, de mensenrechtenschendingen tijdens de dictatuur in de jaren tachtig, de Binnenlandse Oorlogen en het drama in Moiwana. Maar de grootste wonde werd ongetwijfeld geslagen door de blanke kolonisten, die tot het afschaffen van de slavernij in 1863 lelijk huis hielden op de vruchtbare plantages in Suriname.